dinsdag 11 december 2012

Welvaart zonder groei ( Tim Jackson)

Tim Jackson haalt in zijn lezing ( welvaart zonder groei) de pijnpunten van het economisch systeem aan die onze samenleving en de mens beïnvloeden maar vooral ons klimaat. In zijn pleidooi omschrijft hij hoe wij de term welvaart zien de dag van vandaag. We zien welvaart vooral in termen van economische groei. Ik vind dat hij daar al meteen een heel goed punt aanhaalt. Tegenwoordig draait alles rond economie en geld. Het systeem loopt vast. Denk maar aan de economische crisis. In onze moderne wereld en onze moderne systemen wordt alles tot in de details uitgedacht. Maar toch loopt het fout. Mr. Jackson wijst met de vinger naar ons. Hiervoor heeft hij een aantal sterke argumenten. We putten onophoudelijk grondstoffen door ons systeem, meer dan eigenlijk mogelijk is. Onze honger naar het  materiele is onverzadigbaar. We zien materiele dingen als een soort commerciele taal, als een belangrijk middel die zorgt voor een zeker status. En daar knelt nu juist het schoentje. Om die redenen gaan mensen geld uitgeven die ze niet hebben. En dat allemaal uit angst, om te kunnen meedoen met de rest. Vroeger waren onze verlangens anders ze worden steeds groter en groter. Producten worden gemaakt omdat wij ze willen, omdat wij ervoor betalen maar vooral omdat anderen er winst uit halen. Het uitgeven van geld en het aanschaffen van materiele dingen noemen wij investeren. Mr. Jackson spreekt over investeren als beschermen en onderhouden. We moeten werken aan een welvaart die zinvoller is en minder materialistisch. We zouden meer aandacht moeten besteden aan de klimaatsverandering want hier draait het uiteindelijk allemaal om. Elke stap vooruit in de economie kan een stap achteruit zijn voor ons klimaat. Maar als we eerlijk zijn hebben we weinig aandacht voor de klimaatsverandering, we zijn vooral bezig met manieren te vinden om ons economisch systeem kost wat kost te laten groeien. En jammer genoeg is ons milieu hier het grootste slachtoffer van. Tim Jackson haalde in zijn pleidooi volgens mij een aantal sterke argumenten aan die aanzetten tot nadenken. Onze ecologische voetafdruk is te groot, we moeten anders gaan leven en zuiniger omspringen met de natuur. We moeten zorgen voor de wereld waarin we leven. En iedereen weet welke oplossingen hier voorop gesteld worden. Iedereen weet hoe we ons steentje kunnen bijdragen om de klimaatsverandering te vertragen. Maar zolang we het niet doen, kan er van verandering of verbetering geen sprake zijn.

Wat is geluk?


Geluk is iets wat je overkomt. Je kan het niet kopen.
Geluk zit soms in kleine dingen. Maar het hangt in veel gevallen nauw vast aan heel waardevol dingen zoals: familie, vrienden, samen zijn. Geluk is een gevoel die niet te omschrijven valt. Geluk is ook niet constant aanwezig in mijn leven.
Het komt heel plots en is soms maar van korte duur. Geluk is iets waarvan je op het moment zelf niet altijd beseft hoe waardevol of hoe speciaal het eigenlijk is.
Voor mij zijn het vooral de mensen rondom mij die mij gelukkig maken!

Geluk is elke dag beseffen dat je familie en vrienden om je heen hebt!

Mens en medemens ( casus)

Binnen het thema mens en medemens stonden we ook stil bij enkele casussen.
Ik koos de casus in verband met de financiering van de gezondheidszorg omdat ik deze stelling heel hard vond. In deze casus stelt men dat mensen die ziek zijn omwille van slechte levensgewoonten of levensstijl zelf moeten opdraaien voor de kosten. Ik vind dit een beetje te radicaal. Waar trek je eerst en vooral de grens tussen eigen "schuld" en andere factoren. Anderzijds vraag ik me ook af of mensen geen tweede kans verdienen. Stel: iemand die rookt krijgt bijvoorbeeld een longziekte of longkanker. Om deze ziekte te behandelen zijn de kosten te hoog voor de zieke. Hij kan dus niet genezen omdat hij het niet kan betalen. Als de gezondheidszorg zou tussenkomen heeft de zieke nog een kans om een nieuw leven te starten. Maar volgens deze stelling moet hij zelf opdraaien voor de kosten. Heeft hij het zelf gezocht? Is het zijn eigen schuld? Stel dat het inderdaad zo is, krijgt deze persoon dan geen tweede kans? Moet de familie van het slachtoffer hier dan ook voor opdraaien? Zij moeten dan afscheid nemen van iemand terwijl dit eigenlijk misschien niet had hoeven gebeuren.
Op die manier tref je dus niet alleen " de schuldige" maar ook de medemensen rondom de persoon.

Waarde

Binnen het thema mens en medemens dachten we na over waarden. Ik koos er één waarde uit die ik heel belangrijk vind om na te leven namelijk: respect.
Respect is belangrijk op verschillende manieren: respect voor elkaar, respect voor materiaal, respect voor jezelf,... . Mensen moeten elkaar ook respecteren in wat ze doen, kunnen en willen. In wat hun persoonlijkheid is en wat hun overtuigingen zijn op verschillende vlakken.
Respect is een belangrijke waarde omdat het de basis vormt van een relatie. Als we elkaar respecteren heb je een zeker gevoel van vertrouwen. Iets wat in onze maatschappij niet altijd vanzelfsprekend is. Ook op het werk is het belangrijk dat je elkaars werk respecteert. Respect kan op die momenten ook een blijk van waardering zijn. En die waardering geeft je hoop om verder te gaan. Wanneer iemand je werk niet respecteert, geeft het niet op om verder te doen. Wanneer je bijvoorbeeld net je huis hebt gepoetst en iemand zonder enige schaamte je huis binnen komt met vuile voeten. Op zo een moment heb je het gevoel dat ze je niet respecteren. Of wanneer iemand zomaar iets kapot maakt van een ander. Dan toont deze persoon geen respect voor het materiaal. Respect is dus een waarde die vaak aanwezig is in ons leven en het is  heel belangrijk dat deze waarde aanwezig is zowel bij kleuters, kinderen, jongeren en volwassen mensen! Aleen zo kunnen we spreken over een goede relatie.

Een goede relatie gaat hand in hand met respect voor elkaar!

woensdag 28 november 2012

Dromen

Ik vond dit gedicht passend voor mezelf en wilde dit even met jullie delen!

Durven Dromen

Soms durf je te dromen,
Hopend dat ze uitkomen,
Maar soms doen ze je pijn,
Door dromen voel je je klein,
Ook in de nacht,
Droom je onverwacht,
Soms zijn ze fijn,
Maar ze zullen er altijd zijn,
Als je om je heen kijkt,
Dromen raak je nooit kwijt,
Door dromen blijf je hopen.

dinsdag 27 november 2012

Bezoek aan de kerk


Op maandag 19 november trokken we met de klas naar de kerk.
We gingen op onderzoek. We bekeken de kerk met andere ogen. We probeerden te zien wat we nooit eerder zagen. We gingen op zoektocht naar het meest reliegieuze voorwerp, het meest betekenisvolle voorwerp en het bijzonderste of mooiste voorwerp.

Als bijzonderste kozen we voor de kerk.
Een kerk is niet alleen bouwkundig heel bijzonder maar ook symbolisch. De hoogte lijkt wel alsof we verbonden zijn met de hemel. De glasramen zijn met heel veel geduld gemaakt en vertellen elk een eigen verhaal. De ramen zorgen ook voor licht, kleur en sfeer in de kerk. De rode loper die in het midden van de kerk ligt, geeft je het gevoel dat iedereen belangerijk is.

Als meest betekenisvolle voorwerp viel ons oog meteen op de gebedskaarsen.
Een kaarsje geeft warmte en zorgt voor licht in moeilijke en donkere periodes.
Mensen die ervoor kiezen om een kaarsje te branden geloven echt in de betekenis ervan. Het kan hen helpen vergeten, vergeven, moed bieden, sterkte bieden,… .
De kaarsjes worden aangestoken door mensen die er echt in geloven. Daarom waren kaarsen in het algemeen ook ons meest reliegieuze voorwerp.
Een kaarsje, vlammetje of lichtje kan je het gevoel geven dat je er niet alleen voor staat. Dat er nog iets is om in te geloven.
We doen kaarsjes branden omdat er iemand sterft, iemand geboren wordt, iemand ziek is of voor heel wat andere redenen. Voor al die redenen laten wij kaarsjes branden omdat we e echt  geloven dat dit kleine lichtje ons zal helpen.

Het uitstapje naar de kerk was zeker zinvol!
We leerden met andere ogen kijken naar iets wat we al zo veel hadden gezien, maar nooit eerder op zo’n manier hadden gewaardeerd.

zondag 25 november 2012

lezing 'in search of humanity'



Op maandag 19 november woonde ik de lezing bij: "Als de dood zich opdringt."
Deze lezing werd gehouden door de hoofdaalmoezenier van het UZ Gent.
Hij vertelde vanuit zijn eigen ervaringen met patïenten.
De lezing zette mij aan het denken.
In deze lezing werd vooral aagebracht dat we te weinig stilstaan bij het spirutuele.
Nadien begon ik na te denken over wat spiruteel voor is.
Ben ik gelovig? Geloof ik in God? Waar put ik kracht uit als ik het moeilijk heb?
Al deze vragen spookten door mijn hoofd en een eenduidig antwoord was moeilijk te vinden.
Nog steeds ben ik op zoek naar wat spiritueel voor mij is.
Beetje bij beetje probeer ik de puzzelstukjes van antwoorden in elkaar te passen.
Op die manier kom ik tot stukjes van antoorden die mij helpen om deze vraag te beantwoorden.
Als ik het moeilijk heb, heb ik er nood aan om even tot rust te komen.
Tot rust komen in de natuur, op een plek waar ik niet gestoord kan worden.
Door alles op een rijtje te zetten krijg ik moed om terug verder te gaan.
En door te beseffen en dankbaar te zijn voor wat ik heb in mijn leven heb ik zin en kracht om verder te gaan.
Het spirutuele is dus zeker aanwezig in mijn leven.
Maar ik sta er nu pas bij stil.