Op maandag 19 november woonde ik de lezing bij: "Als de dood zich opdringt."
Deze lezing werd gehouden door de hoofdaalmoezenier van het UZ Gent.
Hij vertelde vanuit zijn eigen ervaringen met patïenten.
De lezing zette mij aan het denken.
In deze lezing werd vooral aagebracht dat we te weinig stilstaan bij het spirutuele.
Nadien begon ik na te denken over wat spiruteel voor is.
Ben ik gelovig? Geloof ik in God? Waar put ik kracht uit als ik het moeilijk heb?
Al deze vragen spookten door mijn hoofd en een eenduidig antwoord was moeilijk te vinden.
Nog steeds ben ik op zoek naar wat spiritueel voor mij is.
Beetje bij beetje probeer ik de puzzelstukjes van antwoorden in elkaar te passen.
Op die manier kom ik tot stukjes van antoorden die mij helpen om deze vraag te beantwoorden.
Als ik het moeilijk heb, heb ik er nood aan om even tot rust te komen.
Tot rust komen in de natuur, op een plek waar ik niet gestoord kan worden.
Door alles op een rijtje te zetten krijg ik moed om terug verder te gaan.
En door te beseffen en dankbaar te zijn voor wat ik heb in mijn leven heb ik zin en kracht om verder te gaan.
Het spirutuele is dus zeker aanwezig in mijn leven.
Maar ik sta er nu pas bij stil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten