woensdag 28 november 2012

Dromen

Ik vond dit gedicht passend voor mezelf en wilde dit even met jullie delen!

Durven Dromen

Soms durf je te dromen,
Hopend dat ze uitkomen,
Maar soms doen ze je pijn,
Door dromen voel je je klein,
Ook in de nacht,
Droom je onverwacht,
Soms zijn ze fijn,
Maar ze zullen er altijd zijn,
Als je om je heen kijkt,
Dromen raak je nooit kwijt,
Door dromen blijf je hopen.

dinsdag 27 november 2012

Bezoek aan de kerk


Op maandag 19 november trokken we met de klas naar de kerk.
We gingen op onderzoek. We bekeken de kerk met andere ogen. We probeerden te zien wat we nooit eerder zagen. We gingen op zoektocht naar het meest reliegieuze voorwerp, het meest betekenisvolle voorwerp en het bijzonderste of mooiste voorwerp.

Als bijzonderste kozen we voor de kerk.
Een kerk is niet alleen bouwkundig heel bijzonder maar ook symbolisch. De hoogte lijkt wel alsof we verbonden zijn met de hemel. De glasramen zijn met heel veel geduld gemaakt en vertellen elk een eigen verhaal. De ramen zorgen ook voor licht, kleur en sfeer in de kerk. De rode loper die in het midden van de kerk ligt, geeft je het gevoel dat iedereen belangerijk is.

Als meest betekenisvolle voorwerp viel ons oog meteen op de gebedskaarsen.
Een kaarsje geeft warmte en zorgt voor licht in moeilijke en donkere periodes.
Mensen die ervoor kiezen om een kaarsje te branden geloven echt in de betekenis ervan. Het kan hen helpen vergeten, vergeven, moed bieden, sterkte bieden,… .
De kaarsjes worden aangestoken door mensen die er echt in geloven. Daarom waren kaarsen in het algemeen ook ons meest reliegieuze voorwerp.
Een kaarsje, vlammetje of lichtje kan je het gevoel geven dat je er niet alleen voor staat. Dat er nog iets is om in te geloven.
We doen kaarsjes branden omdat er iemand sterft, iemand geboren wordt, iemand ziek is of voor heel wat andere redenen. Voor al die redenen laten wij kaarsjes branden omdat we e echt  geloven dat dit kleine lichtje ons zal helpen.

Het uitstapje naar de kerk was zeker zinvol!
We leerden met andere ogen kijken naar iets wat we al zo veel hadden gezien, maar nooit eerder op zo’n manier hadden gewaardeerd.

zondag 25 november 2012

lezing 'in search of humanity'



Op maandag 19 november woonde ik de lezing bij: "Als de dood zich opdringt."
Deze lezing werd gehouden door de hoofdaalmoezenier van het UZ Gent.
Hij vertelde vanuit zijn eigen ervaringen met patïenten.
De lezing zette mij aan het denken.
In deze lezing werd vooral aagebracht dat we te weinig stilstaan bij het spirutuele.
Nadien begon ik na te denken over wat spiruteel voor is.
Ben ik gelovig? Geloof ik in God? Waar put ik kracht uit als ik het moeilijk heb?
Al deze vragen spookten door mijn hoofd en een eenduidig antwoord was moeilijk te vinden.
Nog steeds ben ik op zoek naar wat spiritueel voor mij is.
Beetje bij beetje probeer ik de puzzelstukjes van antwoorden in elkaar te passen.
Op die manier kom ik tot stukjes van antoorden die mij helpen om deze vraag te beantwoorden.
Als ik het moeilijk heb, heb ik er nood aan om even tot rust te komen.
Tot rust komen in de natuur, op een plek waar ik niet gestoord kan worden.
Door alles op een rijtje te zetten krijg ik moed om terug verder te gaan.
En door te beseffen en dankbaar te zijn voor wat ik heb in mijn leven heb ik zin en kracht om verder te gaan.
Het spirutuele is dus zeker aanwezig in mijn leven.
Maar ik sta er nu pas bij stil.